Ég heyri þetta reglulega frá eigendum sem ég starfa með:

  1. „Þetta fer að ganga betur.“
  2. „Tekjurnar vonandi hækka á næsta ári.“
  3. „Reiðufé á bankareikningnum ætti að fara að lagast.“

Þá spyr ég: Hver er aðgerðaáætlunin sem skilar þessum árangri?

Oftast er fátt um svör.

Þetta er Pollýönnu-hugarfarið. Ekki af því bjartsýni sé slæm, heldur af því þessi tegund bjartsýni er óraunsæ. Hún er von án áætlunar. Of mikil jákvæðni fyrir minn smekk.

Ég held að við þurfum meira af hollri neikvæðni. Hætta að vona það besta og segja hlutina eins og þeir eru óháð því hvort þeir eru jákvæðir eða neikvæðir.

En neikvæðni er líka gagnslaus ein og sér. Það sem fylgir henni skiptir máli, hvaða aðgerðir færa okkur í rétta átt. Ef við framkvæmum þær þá getum við leyft okkur bjartsýni.

Ertu að vona það besta eða ertu að segja hlutina eins og þeir eru og skapa aðgerðaáætlun?