Í þeim fyrirtækjum sem ég hef starfað hjá hefur alltaf verið sama vandamál hjá þessum fyrirtækjum. Einnig þegar ég tala við vini um fyrirtækin sem þeir starfa hjá þá segja þeir sömu sögu. Þessi fyrirtæki eru með sjúkdóminn „Allt er mikilvægt".
Leiðtogar og stjórnendur segja við starfsmennina sína að allt sé mikilvægt og þeir geta ekki forgangsraðað verkefnum til að bjarga lífi sínu. Allt á að klárast á næstu vikum, þó að það sé ómögulegt.
Þessi sjúkdómur skapar hvirfilbyl í fyrirtækinu og fjölgar fundum þar sem allir halda að sitt verkefni sé mikilvægt. Öll verkefni mjakast áfram á skjaldbökuhraða en ekkert klárast.
Eina meðalið við þessum sjúkdómi er að forgangsraða verkefnum. Forgangsröðun neyðir stjórnendur til að segja nei við mörgum verkefnum og já við fáum verkefnum. Forgangsröðun neyðir stjórnendur til að eiga stundum erfið samtöl við kollega sína um að þeirra verkefni sé neðar á forgangslistanum.
En forgangsröðun býr til fókus fyrir starfsmennina og fyrirtækið. Verkefni klárast hraðar og starfsmennirnir fá góða tilfinningu að verkefni klárast.
Þess vegna þegar ég skapa aðgerðaáætlun fyrir fyrirtækin sem ég hjálpa þá vil ég að við forgangsröðum og einbeitum okkur einungis að þremur verkefnum til að koma í veg fyrir að fyrirtækið fái sjúkdóminn. 💪
Er þitt fyrirtæki að forgangsraða eða er með sjúkdóminn „Allt er mikilvægt"? 😀